اما در این مدت بیشترین آلودگی و ضرر متوجه استان خوزستان شده است. به شکلی که در چند ماه اخیر بیش از چهل بار طوفان شن اتفاق افتاده و در برخی موارد هوا تا 20 برابر حد استاندارد، آلوده به ذرات معلق بوده است.
جالب آنکه در اثر فقر فرهنگی و عدم اطلاع رسانی حتی درمواقعی که مدارس این استان تعطیل می گردد بسیاری از دانش آموزان -مخصوصن در مقاطع ابتدایی- مناطق فقیر نشین بجای ماندن در خانه ، در خیابان ها سرگردان می شوند و از این هوای آلوده استشمام می کنند.
گرچه مبدا اکثر این طوفانها کشورهای همسایه و خصوصن عراق می باشد اما برخی تمهیدات می تواند از آثار زیانبار این طوفانهای آلوده بکاهد. در حال حاضر ظاهرن بهترین راه حل اجرای طرح کمربند سبز است که با وجود تامین اعتبار نزدیک به دوسال است متوقف شده است.
کمربند سبز و یا همان پارکهای جنگلی تا 50 درصد از آلودگی کم خواهد نمود که البته اقدام جامعی نبوده و و برای مهار کامل طوفان نیاز به کمک کشورهای عراق ، کویت و عربستان است.
در این میان برخی منابع آگاه دلایل امنیتی را علت عدم اجرای طرح کمربند سبز می دانند. به باور این منابع به علت ضریب پایین امنیت در خوزستان و تعداد بالای قتل زنان و دختران مخصوصن در محل پارک های جنگلی ، ساخت پارک های جدید به صلاح نمی باشد.
در این باره آمار غیر رسمی از کشف ماهانه تعداد زیادی جسد در پارک های جنگلی -مثل پارک گمبوعه- حکایت دارد که اکثریت آنها متعلق به زنان و دخترانی است که مورد تجاوز واقع شده اند.
حتی اگر این موضوع صحت داشته باشد ، این شیوه عملکرد تنها پاک نمودن صورت مسئله است. باید دید چه دلایلی می تواند موجب بروز اینگونه ناهنجاری های اجتماعی شود و زمینه های اینگونه بزه کاری ها در کجاست.
در صورا ملاک قرار دادن این شیوه برخورد با مسائل ، باید اکثر جاده های کشور را مسدود و بازدید از مناطق جنگی و حضور کاروان های راهیان نور را نیز ممنوع نمود. و برای فتل های ناموسی که 40 درصد آمار کل قتل ها در خوزستان است طرحی مشابه اجرا کرد.
چگونه می توان تصمیم گرفت که به علت بی کفایتی در تامین امنیت شهروندان، آنها را به مرگی تدریجی گرفتار نمود. به هر حال بنظر می رسد باید عزم همه شهروندان خوزستان و مخصوصن نخبگان و فرهیختگان بومی ، برای تغییر شرایط موجود جزم شود تا ثروتمندترین استان ایران از نظر اقتصادی ، آثار تاریخی و قدمت و تمدن دیرین از فقر و عقب ماندگی و توسعه نیافتگی نجات پیدا یابد.
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/cms/mt-tb.cgi/1470
Comments
نمي دانم آيا فضاهايي مختص اين موارد جهت اسكان، طراحي شده است يا نه. از طرفي نمي دانم چقدر با استفاده از تصاوير ماهواره اي بر روي اين پديده كار مي شود كه مي تواند بسيار در مديريت كار كمك نمايد.
در مواقع بحران هم كه بي شك نه امكانات امكان افزايش دارد و نه ايده ژردازي و مدلسازي و غيره كه مديريت تخصيص امكانات مهم ترين كار است.
ممكنه از دست ما كه دوريم كمكي بر بياد؟
How we can help
?
I am from Ahwaz but I live
in New York now
How can I help my city
?
Post a comment
تا انجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود بصورت فینگلیش خودداری نمایید